رستر کردن PDF

هر صفحه به یک تصویر نقطه‌ای تبدیل می‌شود و این تصاویر دوباره در یک PDF جدید کنار هم قرار می‌گیرند. نتیجه ظاهری یکسان دارد اما شامل هیچ شیء متنی، قلم، لایه، فیلد فرم یا محتوای پنهان نیست و فقط تصویری از هر صفحه است، تقریباً مثل یک فتوکپی.

۱۵۰، پیش‌فرض، برای خواندن روی صفحه و چاپ معمولی اداری مناسب است. ۳۰۰ را برای خروجی با کیفیت چاپ یا وقتی کسی روی متن ریز زوم می‌کند، ۶۰۰ را فقط برای بایگانی یا چاپ حرفه‌ای و ۷۲ را وقتی کوچک‌ترین حجم فایل مهم‌تر از وضوح است استفاده کنید.

PNG بدون افت کیفیت است، پس لبه‌های متن تیز می‌مانند اما فایل‌ها بزرگ‌ترند. JPEG (با کیفیت ۹۵ ذخیره می‌شود) به‌طور محسوسی کم‌حجم‌تر است و برای صفحه‌های اسکن‌شده یا عکس‌مانند خوب کار می‌کند، اما ممکن است دور متن تیز اثرهای کمرنگی بگذارد. حالت خاکستری با هر دو موجود است و حجم اسناد سیاه‌وسفید را باز هم کمتر می‌کند.

یک PDF متنی در هر صفحه چند کیلوبایت داده قلم و گلیف ذخیره می‌کند، در حالی که یک تصویر ۳۰۰ DPI از صفحهٔ Letter برابر ۲۵۵۰ در ۳۳۰۰ پیکسل است. اگر حجم مهم است، DPI را کم کنید، به JPEG بروید یا نتیجه را با فشرده‌سازی PDF پردازش کنید.

از خود فایل تبدیل‌شده نه؛ این عملیات یک‌طرفه است، پس نسخهٔ اصلی را نگه دارید. می‌توانید با OCR PDF دوباره یک لایهٔ متنی قابل جستجو اضافه کنید، هرچند متن تشخیص‌داده‌شده هرگز به دقت متن اصلی نیست.

تخت کردن، فیلدهای فرم و حاشیه‌نویسی‌ها را در صفحه ادغام می‌کند اما متن را به‌صورت متن نگه می‌دارد. تبدیل به تصویر فراتر می‌رود و همه چیز، از جمله متن، را به پیکسل تبدیل می‌کند. اگر فقط می‌خواهید فیلدهای فرم یا نظرها را قفل کنید، تخت کردن PDF فایل را قابل جستجو و بسیار کم‌حجم‌تر نگه می‌دارد.

خیر. رندر توسط ماژول WebAssembly مربوط به PyMuPDF در مرورگر شما انجام می‌شود، پس صفحه‌ها روی دستگاه خودتان کشیده و دوباره بسته‌بندی می‌شوند. به همین دلیل این ابزار راهی امن برای پاک کردن متن پنهان و لایه‌ها از یک فایل حساس پیش از اشتراک‌گذاری است.

بله. هر تعداد که بخواهید اضافه کنید؛ هر کدام با همان تنظیمات DPI، قالب و خاکستری پردازش می‌شود و نتایج با هم در rasterized-pdfs.zip دانلود می‌شوند. یک فایل تکی جداگانه دانلود می‌شود.