جلوهٔ اسکنر

مقادیر ملایم بهتر کار می‌کنند: نویز حدود ۱۰ تا ۲۰، چرخش حدود ۰٫۵ درجه با کمی واریانس چرخش تا هر صفحه متفاوت کج شود، و کمی محوسازی. برای حالت دستگاه کپی خاکستری را روشن کنید، برای لبهٔ تیره‌ای که اسکنر تخت می‌گذارد حاشیه را اضافه کنید و برای نتیجهٔ شبیه فکس وضوح را به ۱۰۰ تا ۱۵۰ DPI کاهش دهید.

مقدار تصادفی تا حداکثر مقداری که تعیین کرده‌اید (۰ تا ۳ درجه) به چرخش پایهٔ هر صفحه اضافه می‌کند، پس سندی ده‌صفحه‌ای ده صفحهٔ کاملاً هم‌زاویه ندارد. پیش‌نمایش فقط چرخش پایه را نشان می‌دهد؛ تغییرات تصادفی هنگام کلیک روی اعمال، اعمال می‌شوند.

خیر. هر صفحه رندر می‌شود، به‌صورت پیکسل پردازش می‌شود و به‌صورت تصویر JPEG ذخیره می‌شود، پس خروجی فقط تصویر است. معمولاً هدف جلوهٔ اسکن همین است، اما اگر بعداً به متن قابل ویرایش نیاز دارید نسخهٔ اصلی را نگه دارید.

پیش‌نمایش صفحهٔ اول را با وضوح صفحه نمایش رندر می‌کند و نوار وضوح را نادیده می‌گیرد، پس نویز و محوسازی در خروجی نهایی ممکن است کمی قوی‌تر یا ضعیف‌تر به نظر برسند و تغییرات چرخش هر صفحه را نمی‌تواند نشان دهد. بقیهٔ تنظیم‌ها با آنچه دریافت می‌کنید یکسان‌اند.

DPIای را تعیین می‌کند که صفحه‌ها پیش از اعمال جلوه‌ها با آن رندر می‌شوند، از ۷۲ تا ۳۰۰. مقادیر کمتر صفحه‌ها را نرم‌تر و پیکسلی‌تر می‌کند، مثل یک اسکنر ارزان، و فایل‌های کم‌حجم‌تر می‌دهد؛ ۳۰۰ DPI متن را تیز نگه می‌دارد اما PDF بسیار بزرگ‌تری می‌سازد.

نوار زردرنگ را بالا ببرید تا رنگ گرمی اضافه شود که کاغذ کهنه یا بازیافتی را تقلید می‌کند. آن را با خاکستری ترکیب کنید تا حالت فتوکپیِ فتوکپی ایجاد شود و روشنایی را کم و کنتراست را زیاد کنید تا کارتریج تونر فرسوده شبیه‌سازی شود.

خیر. این ابزار در هر اجرا روی یک PDF کار می‌کند و تنظیمات شما را روی همهٔ صفحه‌های آن فایل اعمال می‌کند. پس از پایان اولین دانلود فایل بعدی را بارگذاری کنید.

خیر. رندر، نویز، محوسازی و چرخش همگی روی یک بوم در مرورگر شما اعمال می‌شوند و PDF خروجی به‌صورت محلی ساخته می‌شود، پس فایل هرگز از رایانهٔ شما خارج نمی‌شود.