مُهر زمانی PDF

منو پنج مرجع عمومی RFC 3161 را ارائه می‌دهد: DigiCert، Sectigo، SSL.com، FreeTSA و MeSign. فیلدی برای نشانی دلخواه وجود ندارد، پس انتخاب به همین گزینه‌های از پیش تعیین‌شده محدود است.

خیر. ابزار باید از طریق اینترنت با TSA انتخاب‌شده تماس بگیرد تا توکن مهر زمانی امضاشده را بگیرد؛ بقیه کارها، از جمله هش کردن فایل و جاسازی توکن، در مرورگر شما انجام می‌شود. اگر درخواست ناموفق بود می‌توانید سرور دیگری انتخاب کنید و دوباره امتحان کنید.

امضای دیجیتال ثابت می‌کند چه کسی سند را امضا کرده و به گواهی خودتان نیاز دارد، اما مهر زمانی سند فقط ثابت می‌کند سند چه زمانی وجود داشته و TSA آن را تأیید می‌کند. اگر هر دو را می‌خواهید، ابتدا با امضای دیجیتال PDF امضا کنید و سپس اینجا مهر زمانی اضافه کنید.

مهر زمانی به‌صورت به‌روزرسانی افزایشی اضافه می‌شود نه بازنویسی فایل، پس امضای موجود دست‌نخورده و قابل راستی‌آزمایی می‌ماند و مهر زمانی در پنل امضای نمایشگر به‌صورت ورودی جداگانه نشان داده می‌شود.

خیر. مهر زمانی نامرئی است؛ در داده‌های امضای فایل قرار دارد و در پنل امضای Acrobat و نمایشگرهای مشابه دیده می‌شود، نه به‌صورت مهری روی صفحه. فایل دانلودشده نام اصلی خود را نگه می‌دارد.

بیشتر وقت‌ها TSA پاسخ نداده یا اتصال شما قطع شده است، پس سرور دیگری از فهرست را امتحان کنید. در نسخه‌های خودمیزبان BentoPDF که از طریق HTTPS ارائه می‌شوند، سرورهایی که فقط نقطهٔ پایانی HTTP دارند به یک پروکسی CORS نیاز دارند که هنگام ساخت پیکربندی شده باشد؛ FreeTSA از HTTPS استفاده می‌کند و بدون آن کار می‌کند.

نمایشگرها توکن را با زنجیرهٔ گواهی TSA اعتبارسنجی می‌کنند، پس تا وقتی آن زنجیره مورد اعتماد باشد تأیید می‌شود. این ابزار داده‌های اعتبارسنجی بلندمدت (LTV) را جاسازی نمی‌کند، پس راستی‌آزمایی سال‌ها بعد به این بستگی دارد که نمایشگر هنوز بتواند گواهی‌های TSA را بررسی کند.

پنل امضا را در Adobe Acrobat Reader یا نمایشگر دیگری که امضا را می‌شناسد باز کنید؛ مهر زمانی همان‌جا با زمان و مرجعی که صادر کرده فهرست شده است. اگر نمایشگر زنجیرهٔ گواهی TSA را مورد اعتماد بداند، مهر زمانی را معتبر گزارش می‌کند.